Είναι η αγαύη το τέλειο γλυκαντικό;

Η Αγαύη (το σιρόπι της καλύτερα) είναι ένα γλυκαντικό που τελευταία έχει γίνει μόδα και στην χώρα μας, αφού το σιρόπι της συνδυάζει πολύ καλή γεύση και χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Σαν υποκατάστατο της ζάχαρης την έχω αναφέρει και εδώ. Είναι όμως ασφαλής η υπερβολική χρήση της;

Το σιρόπι Αγαύης, αυτό που είναι και πιο γνωστό στην χώρα μας αλλά και σε όσους αναζητούν εναλλακτικά γλυκαντικά, φτιάχνεται φιλτράροντας τον χυμό του φυτού και αργότερα βράζοντας τον, ώστε να σχηματιστεί η τελική του μορφή [1]. Παρότι ο αρχικός χυμός περιέχει ινουλίνη, έναν φυσικό πολυσακχαρίτη, το τελικό προϊόν (αυτό που αγοράζουμε) περιέχει ελάχιστη ποσότητα ινουλίνης, η οποία είναι κυρίως φρουκτόζη [2, 3].

Η αλήθεια είναι ότι το σιρόπι Αγαύης δεν ανεβάζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, κυρίως γιατί αποτελείται κυρίως από φρουκτόζη (η οποία φρουκτόζη είναι λιγότερο γλυκαιμική από την γλυκόζη) [4]. Αυτός είναι και ο λόγος που το συγκεκριμένο γλυκαντικό προτείνεται για τους διαβητικούς. Ωστόσο η φρουκτόζη είναι επικίνδυνη για την υγεία και αυτό θα αναλύσουμε παρακάτω.

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε μια έρευνα, όπου αναφέρει ότι το σιρόπι αγαύης θα μπορούσε να ρίξει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα όσων υποφέρουν από διαβήτη, βοηθώντας παράλληλα και τους παχύσαρκους να χάσουν βάρος [5]. Παρότι ακούγεται καταπληκτικό, δεν είναι όμως γιατί απλά αυτό που αγοράζουμε δεν έχει καμία σχέση με το προϊόν της έρευνας.

Σύμφωνα με τη υπεύθυνη της έρευνας, Mercedes G. López, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι το εν λόγω γλυκαντικό ρίχνει τα επίπεδα της γλυκόζης και ταυτόχρονα αυξάνει τα επίπεδα του GLP-1, ενός πεπτιδίου που κάνει το στομάχι να αδειάζει πιο αργά και να αυξάνει την παραγωγή ινσουλίνης.

Ωστόσο θα πρέπει να τονιστεί ότι η έρευνα αναφέρεται αποκλειστικά στις agavins που περιέχονται στον ανεπεξέργαστο χυμό, οι οποίες λειτουργούν όπως οι φυτικές ίνες (περνάνε από τον οργανισμό χωρίς να χωνεύονται) και όχι στο τελικό προϊόν που αγοράζουμε, αφού έπειτα από την χημική του επεξεργασία δεν περιέχει τις συγκεκριμένες φυτικές ίνες, κάτι που θα πρέπει να έχετε υπόψιν σας όταν θα διαβάζετε για τις ιδιότητες του γλυκαντικού αυτού, ώστε να μην σας μπερδεύει.

Όπως ανέφερα και παραπάνω, το σιρόπι Αγαύης περιέχει υπερβολική ποσότητα φρουκτόζης, περισσότερο ακόμη και από το σιρόπι καλαμποκιού υψηλής φρουκτόζης (high fructose corn syrup - HFCS) [6]. Η μεγάλη περιεκτικότητα σε γλυκόζη, κάνει το σιρόπι Αγαύης επικίνδυνο για ανάπτυξη αντίστασης στην ινσουλίνη, για προβλήματα στον μεταβολισμό, για ανάπτυξη διαβήτη τύπου 2, καθώς και για αύξηση στα τριγλυκερίδια και στα επίπεδα ουρικού οξέος [7, 8, 9, 10].

Η φρουκτόζη μεταβολίζεται κυρίως στο συκώτι, με αποτέλεσμα η υπερβολική και μακροχρόνια χρήση της μπορεί να προκαλέσει προβλήματα αντίστοιχα με αυτά της χρόνιας κατανάλωσης αλκοόλ [11]. Επίσης η φρουκτόζη αποθηκεύεται από το σώμα αποκλειστικά σαν λίπος, αυξάνοντας την λιπογένεση, αφού δεν έχει κάποια θρεπτική αξία από τον οργανισμό [12, 13, 14].

Δεν πρέπει να μπερδεύετε την περιεκτικότητα φρουκτόζης στο σιρόπι Αγαύης (και το HFCS) με την φρουκτόζη των φρούτων, αφού η κατασκευασμένη φρουκτόζη δεν έρχεται με τις φυτικές ίνες που περιέχει ένα φρούτο. Το σώμα μας είναι φτιαγμένο να επεξεργάζεται μικρές ποσότητες φρουκτόζης και συγκεκριμένα της ποσότητας που περιέχονται στα φρούτα. Οι παραπάνω έρευνες κάνουν το σιρόπι Αγαύης χειρότερο ακόμη και από την ίδια την ζάχαρη.